5060

Geplaatst op Categorieën Gedicht, Gedichten, Hans Andreus, Proza en PoëzieTags , , , , , , , , , ,

Wanneer ik het niet meer vind in de wereld,
niet in dit woord, niet in de liefde,
laat mij dan donker worden als de zee ‘s nachts,
laat mij dan uitgaan als een vuur in de regen.

Want dan zal ik zozeer hebben gefaald,
dat ik mijzelf geen mens meer mag noemen.
Laat mij dan alleen maar een dode zijn
in het slechte gezelschap van zijn laatste gedachten.

Ik heb altijd wel willen leven
maar wat is dat zonder de warmte
van een hartslag in liefde of meer zelfs,
wat is dat wanneer men zichzelf niet loslaat?

Wanneer ik het niet meer vind in een woord,
niet in een vrouw, niet in mijn wereld,
laat mij dan een koude dode zijn,
zwervend langs het winterse strand van die dood._

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deel dit bericht