5161

Geplaatst op Categorieën Gedicht, Gedichten, M. Vasalis, Proza en PoëzieTags , , , , , , , , ,

Ik trek mij terug en wacht.
Dit is de tijd die niet verloren gaat:
Iedere minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
Waterdun omhuld door ’t ogenblik.
Zuigende eb aan het gemoed,
Dat de minuten trekt en dat de vloed
Diep in zijn duisternis bereidt.

Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deel dit bericht