5302

Geplaatst op Categorieën Gedichten, Proza en Poëzie, Songtekst, Toine LacetTags , , , , , , , ,

Breng jij mij op weg
tot aan de brug
Ik ben zo bang
om daar alleen te staan
Als wij daar zijn,
ga niet direct terug,
Maar wacht totdat ik overga
en zwaai me na,
dan voel ik me veilig en vertrouwd

Breng jij me weg
tot aan de brug
ik heb geen idee
hoe diep het water is
De overkant lijkt mij zo ver
Je kunt de oever hier niet zien
Zover het oog reikt, zie ik mist
Ik twijfel aan het verder gaan

Je angst voor de dood,
Is als je angst voor het leven:
Het nieuwe lijkt te groot
Om het oude op te geven
In de diepte van je verlangen
Ligt de kennis
van het nieuwe leven
Zoals de vlinder al weet
van vliegen
In zijn donkere cocon

Breng jij mij weg
tot aan de brug
En ga dan niet te vlug terug
Zwaai jij me na,
als ik erover ga,
Een klein duwtje in mijn rug
Is alles wat ik nog verlang
van jou

Ik ga nu gauw
Want het begin is reeds in zicht:
Ik voel de warmte van het Licht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deel dit bericht